Autorzy instalacji: Izabela Chlewińska, Tomasz Bergmann, Miłosz Bergmann (lat 6)

przestrzeń/obiekty : Tomasz Bergmann
ruch, taniec, obecność : Aleksandra Bożek-Muszyńska, Marta Bury, Izabela Chlewińska, Aneta Jankowska, Katarzyna Sitarz, Krystian Łysoń
muzyka, dźwięk: Marcin Lenarczyk, Paweł Szamburski(klarnet)
światło : Damian Pawella
praca z ciałem : Izabela Chlewińska
premiera : luty 2020

Artykuł CIAŁO pochodzi z serwisu Sklep INTIBAG.

Spektakl NIEWIDOCZNE  powstał w Miejskim Teatrze Miniatura w Gdańsku.

koncepcja i choreografia: Izabela Chlewińska
koncepcja przestrzeni: Tomasz Bergmann
aktorzy: Magdalena Gładysiewicz, Jacek Majok
grupa ekspercka: dzieci z Ośrodka Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka Niewidomego i Niedowidzącego w Sobieszewie

Grupa wiekowa: 4-7 lat, 8-12 lat młodzież, dorośli
Data premiery: 6 maja 2023
Miejsce: Scena Kameralna Teatru Miniatura
Czas trwania: 45 minut

W ramach projektu „Kiedy widz nie widzi – poczuj teatr” choreografka i badaczka ciała, pasjonatka neurosensoryki Izabela Chlewińska stworzyła wyjątkowe doświadczenie teatralne, w którym widzowie są zaproszeni do bezpiecznej, przyjaznej przestrzeni. Miejsca, w którym wszystkie zmysły poza wzrokiem się wyostrzają. Sprawdźcie, jak to jest, kiedy widać mniej, a czuć więcej.

Autorami spektaklu-doświadczenia są Izabela Chlewińska, twórczyni sztuki tańca i instalacji performatywnych, badaczka ruchu i metod pracy z ciałem, oraz Tomasz Bergmann – artysta wizualny, twórca obiektów i form, autor przestrzeni sensorycznych, współtwórca marki i projektu Intibag.

Spektakl współtworzyły grupy eksperckie – niewidome i niedowidzące dzieci i dorośli. Przestrzeń powstała na potrzeby spektaklu jest miejscem odpoczynku, wyciszającym, kojącym i sprzyjającym osobom wrażliwym, gdzie ilość bodźców jest ograniczona. Czas płynie tu wolniej i można bardziej poczuć siebie. Aktorzy są przewodnikami po tej przestrzeni.

Artykuł NIEWIDOCZNE pochodzi z serwisu Sklep INTIBAG.

Instalacja performatywna MaMoMi powstała w Nowym Teatrze w Warszawie.

przestrzeń/obiekty/światło : Tomasz Bergmann
taniec, ruch, obecność : Izabela Chlewińska, Katarzyna Sitarz
muzyka : Joanna Halszka Sokołowska
reżyseria : Izabela Chlewińska
premiera : 4 marca 2017

MaMoMi działa na wszystkie zmysły dziecka. Wykorzystuje naturalną potrzebę zabawy i ciekawość dzieci. Poprzez ruch, obserwację, elementy wizualne i dźwięk wpływa na rozwój zdolności społecznych, poznawczych i percepcyjnych. Dziecko może aktywnie uczestniczyć w przedstawieniu lub tylko je obserwować.

Sensualna przestrzeń, w której wszystko podlega prawom surrealistycznego świata. Wiszące kule, latające ryby, sensoryczne rękawy i zgniecione planety będzie można przesuwać, ściągać na ziemię, podrzucać i bawić się nimi, aby stawały się tym, czym chcemy. Dźwięk w przestrzeni będzie odzwierciedlać harmonię kosmosu. Przewodnikiem po tym fantastycznym świecie będzie wyobraźnia i głos, który mówi kilkoma językami. Podczas spektakli dwie performerki zbadają przestrzeń i wzajemne relacje za pomocą ruchu i choreografii. Ich zabawa z ciałem, jego ciężarem, długością i szerokością to początek wspólnego działania z dziećmi i ich opiekunami. Światło, subtelne wizualizacje i zapach wprowadzą was w stan relaksu ciała i umysłu.

MaMoMi to przestrzeń, w której można odpocząć, umocnić kontakt z dzieckiem, spędzić z nim dobry czas, a później przenieść to doświadczenie do domu. 

Artykuł MaMoMi pochodzi z serwisu Sklep INTIBAG.

Spot promujący cały festiwal oraz zdjęcia Tomka Bergmanna wypełniły większość miejsc we Wrocławiu i sporą część Warszawy.

na podstawie performensu:  In Silence Izabeli Chlewińskiej
performerzy: Marta Bury, Izabela Chlewińska, Lucyna Piwowarska-Dmytrów, Karol Kadłubiec, Tomasz Sobczak
montaż : Artur Prymon
zdjęcia : Tomasz Bergmann

Artykuł In Silence pochodzi z serwisu Sklep INTIBAG.

Instalacja była prezentowana gościnnie w Instytucie Teatralnym w Warszawie oraz na festiwalu Kalejdoskop w Białymstoku.

przestrzeń/obiekty : Tomasz Bergmann
taniec, ruch, obecność : Marta Bury, Izabela Chlewińska, Lucyna Piwowarska-Dmytrów, Aneta Jankowska, Karol Kadłubiec, Kamil Przystał, Tomasz Sobczak
światło: Damian Pawella
dramaturgia : Ela Chowaniec
reżyseria : Izabela Chlewińska
premiera : 2018r.

Artykuł CISZA pochodzi z serwisu Sklep INTIBAG.

Są nimi:

mgr Izabela Chlewińska (Warszawa) – twórczyni Metody Intibag –  kontakt : iza@intibag.eu

dr Marta Bury (Rzeszów), kontakt : burym@op.pl

Aniela Kokosza (Poznań), kontakt : anielakokosza@gmail.com

Paulina Giwer-Kowalewska (Poznań) : paulina.giwer@gmail.com

Tymczasem polecam Wam tekst dr Marty Bury o relacji z dzieckiem:

W jaki sposób mogę stworzyć relację, która może mi pomóc w pracy nad samorozwojem dziecka ?

Jak pisze Rogers dążenie do samorozwoju jest główną siłą życiową wszystkich organizmów, jest to dążenie „do poszerzania, rozrastania się, autonomii, rozwoju i dojrzałości – tendencja do wyrażania i aktywowania wszelkich zdolności organizmu, aby ta aktywacja rozwinęła organizm (…) Tendencja ta może być głęboko pogrzebana (..) ukryta (…) Wierzę jednak, że istnieje w każdym człowieku i czeka tylko na właściwe warunki, które pozwolą jej się uwolnić i wyrazić”.

Jest to pytanie ,które zadał sobie Carl Rogers amerykański psycholog i psychoterapeuta, jeden z
głównych przedstawicieli psychologii humanistycznej, twórca psychoterapii zorientowanej na klienta.
Według Rogersa, jeśli ja jako nauczyciel, terapeuta czy po prostu rodzic potrafię stworzyć określony
typ relacji z dzieckiem (z osobą z którą pracuje), to odkryje ono w sobie zdolność do wykorzystania
tej relacji do własnego wzrostu i dojdzie u niego do zmiany i rozwoju osobistego. Chodzi o to, aby
pracując nad dobrostanem, relaksem, rozwojem ruchowym dzieci jako opiekun samemu umieć się
zrelaksować, uspokoić ,wyciszyć w relacji z dzieckiem.
Jest kilka warunków, możliwości stworzenia relacji pomocnej w budowaniu dobrostanu dziecka:
Im bardziej będziesz autentyczny w relacji z dzieckiem, tym bardziej będzie ona relacją pomocną.
Tylko poprzez szczere okazywanie uczuć i przeżyć , swojej wewnętrznej rzeczywistości, pozwolisz
otworzyć się i odnaleźć taką samą postawę u dziecka ( osoby z którą pracujemy).
Następnym warunkiem jest akceptacja, sympatia. Im więcej jej okażemy tym łatwiej będzie nam
zbudować relację. Akceptacja okazana dziecku (osobie z którą pracujemy) , daje poczucie
bezpieczeństwa, co z kolei jest warunkiem otwierania się na budowanie relacji, na uczenie się, na
wprowadzanie zmian. Akceptacja wiąże się z empatią, którą możemy pielęgnować podczas ćwiczeń z dzieckiem. Ważne abyśmy budując naszą relację byli empatyczni i ze zrozumieniem spróbowali
popatrzeć na zachowanie dziecka (osoby z którą pracujemy).
Następną istotną kwestią w budowaniu relacji jest wolność. Ważne ,aby dziecko (osoba z którą
pracujemy) czuło się swobodnie w naszej obecności, aby mogło bezpiecznie, spontanicznie, w
poczuciu wolności zagłębić się w siebie, aby nie czuło się oceniane.
Chodzi o to , aby stać się towarzyszem dziecka w odkrywaniu siebie i możliwości swojego ciała.
Według Carla Rogersa taka relacja stworzona z dzieckiem (z osobą z którą pracujemy) „niezmiennie” prowadzi do jego wzrostu.
Jeśli ja jako opiekun spróbuję stworzyć relację, która z mojej strony jest autentyczna, akceptująca,
doceniająca dziecko jako odrębną jednostkę, jeśli wykażę się zdolnością wrażliwego postrzegania jego i jego świata, tak jak ono postrzega siebie i swój świat, w takiej relacji dziecko (osoba z którą pracuję): stanie się bardziej zintegrowane i zdolniejsze do efektywnego działania, stanie się bardziej podobne do osoby, którą chce być, będzie pewniejsze siebie, będzie lepiej wyrażało siebie, będzie odnosiło się do innych z większym zrozumieniem i akceptacją, będzie lepiej radziło sobie z problemami życiowymi.

Artykuł METODA INTIBAG pochodzi z serwisu Sklep INTIBAG.